Column Nick van Egmond: 03:49. De telefoon gaat
‘’Mogge Nick. Heb je er nog zin in? We gaan strooien.” Wie A zegt moet ook B zeggen reageer ik. “Nou kleren aan, snee brood in je mond en verzamelen op de gemeentewerf.’’ klinkt het aan de andere kant. ‘’tot zo’’.
Gelukkig ben ik voorbereid. Ik had het telefoontje verwacht. Ik heb beloofd een rondje mee te draaien met de strooiploeg. Mn kleren liggen klaar en m’n brood heb ik al gesmeerd. Binnen een paar minuten sta ik buiten. Ik wil niet als laatste aankomen. Mijn besneeuwde en bevroren auto gooit roet in het eten. Zo snel mogelijk maak ik de auto sneeuwvrij en glibber ik naar de gemeentewerf.
Als ik met kleine oogjes in de koude nacht aan kom sjokken staan de mannen, ondanks de korte nachtrust, al lachend buiten te wachten. De vorige avond. Of eigenlijk een paar uur daarvoor hadden ze de wagens na de laatste rit al geladen. Snel koffie voor onderweg en op pad met de vrachtwagen.
Als er sneeuw op de weg ligt bedient de bijrijder de sneeuwschuiver. Niet heel moeilijk maar in deze omstandigheden hadden ze liever iemand met ervaring aan de knoppen. Het zou niet sneeuwen dus ik werd uit mijn bed gebeld.
Nog geen half uur onderweg richting Leimuiden en Woubrugge begon mijn spoedcursus sneeuwschuiven. Grote vlokken en een dikker wordend pak sneeuw. Gelukkig kreeg ik snel het stempel ‘’geslaagd’’.
Het wordt steeds een beetje drukker. Mensen voor dag en dauw die de winterse omstandigheden trotseren. We zijn vroeg begonnen zodat we tegen de tijd dat de ochtendspits echt op gang komt en het zout wordt ingereden de wegen goed begaanbaar zijn. Ook al lijkt het soms alsof er met de aanhoudende sneeuw niet tegenop te werken is.
Voor we terugkeren naar de werf om weer bij te vullen schuiven we de grote wegen waar we begonnen zijn nog een extra keer. Ook pakken we de omgeving van de scholen nog even mee. Voor acht uur zijn we weer terug. Ik begin aan m’n eigen werkdag. De rest van de ploeg gaat verder: De wegen veiliger maken.
Voor mij was dit een mooi inkijkje in het bijzonder werk van onze strooiploeg. Een ploeg om als hele gemeente trots op zijn. Ze staan dag en nacht klaar.
Een paar tips die ik onderweg heb opgedaan en die ik graag deel. Doe rustig aan. Raak niet in paniek als de strooiwagen achter u rijdt. Geef de strooiwagen de ruimte (u herkent ze van ver aan de oranje lampen). Wijk ruim van te voren uit dat voorkomt gedoe en achteruit rijden op smalle wegen. En als laatste een persoonlijke: zwaai of een duim op. Dat is stiekem heel erg leuk. Een kleine moeite maar een mooie teken van waardering!